„Ciemno wszędzie, głucho wszędzie. Co to będzie, co to będzie?, czyli szkolne czytanie „Dziadów”, części II Adama Mickiewicza.
W naszej szkole odbyła się ciekawa lekcja języka polskiego. Uczniowie klasy siódmej wcielili się w role aktorskie z drugiej części Dziadów, tworząc żywe, nastrojowe czytanie dzieła naszego Wieszcza Narodowego — Adama Mickiewicza. Razem z polonistką i panią wicedyrektor odczytali tekst, wprowadzając słuchaczy w świat duchów, win i przebaczenia.
Wspaniała, tajemnicza sceneria — półmrok, cienie tańczące po ścianach, blask świec, symboliczne rekwizyty, duchy, kości, a także tradycyjne „jadło i napoje” — sprawiły, że każdy uczestnik mógł poczuć ducha dawnego obrzędu.
Ta lekcja to przykład na to, że nauka może być przygodą — pełną emocji, wyobraźni i zaangażowania. To była fantastyczna lekcja żywej literatury, która na pewno zapadnie w pamięć na długo!
Brawo dla klasy siódmej za odwagę aktorską, piękną interpretację i za stworzenie atmosfery grozy oraz tajemnicy!
Takie doświadczenia pokazują, że literaturę najlepiej poznaje się przez działanie, przeżywanie i wspólne tworzenie.
